Οι μητέρες που εργάζονται εκτός σπιτιού βάζουν πολλές φορές στα γραφεία τους ζωγραφιές των παιδιών τους και φωτογραφίες για να αισθάνονται πιο κοντά τους. Εγώ εργάζομαι στο σπίτι σε ένα μικρό και λιτό γραφείο, με τον φορητό υπολογιστή μου, ένα ασύρματο τηλέφωνο, ένα φλασάκι για αντιγραφή αρχείων και διάφορα σημειωματάρια και ατζέντες με τηλέφωνα. Δίπλα σε όλα αυτά φιγουράρει μόνιμα πλέον το τελευταίο διάστημα ένα πλαστικό σφυρί από τον πάγκο εργασίας του Μπομπ του Μάστορα που μου έχει αφήσει ο γιος μου για παρέα όσο εργάζομαι.
Όσο χαριτωμένο και συγκινητικό και αν ακούγεται, ομολογώ γεμάτη ενοχές, ότι θα προτιμούσα να το πάρει μέσα στα παιχνίδια του. Αυτή είναι η πραγματικότητα της εργασίας στο σπίτι. Είσαι δίπλα στο παιδί σου που μεγαλώνει αλλά για λίγες ώρες έστω της ημέρας θέλεις να βλέπεις μπροστά σου αποκλειστικά αντικείμενα ενηλίκων. Στο σημείο αυτό θέλω να προσθέσω ότι αρχικά μου είχε φέρει και ένα τεράστιο τρυπάνι, πιστό αντίγραφο κανονικού εργαλείου, για να το έχω μαζί μου και μετά από διπλωματικές συνομιλίες εβδομάδων το πήγε ξανά μέσα στα παιχνίδια του.
Η αλήθεια είναι ότι μια μητέρα WAHM μπορεί να χρειαστεί να καταφύγει σε διπλωματικά κόλπα και ευρήματα για να μην μοιραστεί το επιμελώς φροντισμένο γραφείο της με τον Μπομπ τον Μάστορα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν θα πετυχαίνει πάντα τον στόχο της.
