Είμαι της άποψης ότι κάθε επαγγελματίας πρέπει να προφυλάσσει όσο μπορεί τον ελεύθερο χρόνο του και να φροντίζει ολοκληρώνοντας την εργασία του, να κρατάει ένα μέρος της ημέρας για τον ίδιο και τους αγαπημένους του. Να μπορεί να κλείνει την πόρτα του γραφείου του και να ανοίγει ξέγνοιαστος την πόρτα του σπιτιού του. Η μαμά WAHM εκ των πραγμάτων ανοιγοκλείνει τις ίδιες πόρτες. Πώς συμβιβάζεται λοιπόν η εργασία στο σπίτι με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας που από κάποια στιγμή και ύστερα είναι ελεύθερα από επαγγελματικές υποχρεώσεις ή σχολικά μαθήματα; Είναι μήπως ώρα να αναλάβει δράση ο σύντροφος της μαμάς WAHM;
Προσπαθώ να έχω τελειώσει τη δουλειά μου μέχρι την ώρα που επιστρέφει ο μπαμπάς του γιου μου ώστε να είμαστε και οι τρεις μαζί μέχρι την ώρα του ύπνου. Ορισμένες φορές όμως πρέπει να συνεχίσω για λίγο ακόμα, γεγονός που σημαίνει ότι αναλαμβάνει ο μπαμπάς. Και δεν είναι πάντα ευχάριστο να εργάζομαι και να μην μπορώ να συμμετέχω στο παιχνίδι, το μπάνιο ή τα παραμύθια πριν τον ύπνο.
Το ωράριο της μαμάς WAHM μπορεί να αναστατωθεί πιο εύκολα, μπορεί να πρέπει να αλλάξει αν προκύψει ανάγκη, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει να συμπληρώσει τη χαμένη δουλειά της σε λιγότερο συμβατικές ώρες της ημέρας. Εκεί χρειάζεται τη βοήθεια του συντρόφου της, ο οποίος αναλαμβάνει να απασχολήσει την υπόλοιπη οικογένεια σε ένα περιβάλλον που εν μέρει παραμένει εργασιακό. Ειδικά όταν επιστρέφει και βρίσκει τη μαμά υπό πολιορκία σαν την κυρία της φωτογραφίας, τότε έχει φτάσει η στιγμή να επέμβει!
