Πριν από λίγα χρόνια, εμείς οι θιασώτες της εργασίας από το σπίτι, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η τηλεργασία θα ήταν ένα από τα επιβεβλημένα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, η πανδημία έφερε αλλαγές στις εργασιακές συνθήκες, έστειλε εργαζόμενους στην ανεργία, στην αδράνεια αλλά και στην εργασία κατ’ οίκον, αναγκαστικά και όχι κατ’ επιλογή.
Εργασία κατ’ οίκον + Σχολεία κλειστά = Το απόλυτο χάος
Αντισηπτικά, μάσκες και προστατευτικά πλέξι γκλας είναι τα όπλα όσων συνεχίζουν να εργάζονται εκτός σπιτιού. Για τους υπόλοιπους, η νέα πραγματικότητα τους ανάγκασε να διαμορφώσουν θέση εργασίας στο σπίτι, να προβούν σε αγορά ηλεκτρονικού εξοπλισμού, να αναβαθμίσουν την σύνδεση στο ίντερνετ και φυσικά να ψάχνουν απεγνωσμένα μια ήσυχη γωνιά με καθωσπρέπει φόντο για τις εταιρικές τηλεδιασκέψεις. Τα παιδιά διεκδικούν και αυτά μια θέση… στην τηλεκπαίδευση, χρειάζονται τεχνική υποστήριξη και καλούνται να συνυπάρξουν με τους γονείς, σε συνθήκες εγκλεισμού και ψυχολογικής πίεσης. Με εξαίρεση τους γονείς που απασχολούνται στον δημόσιο τομέα στους οποίους δόθηκε άδεια ειδικού σκοπού, οι υπόλοιποι εργαζόμενοι από το σπίτι καλούνται να συνδυάσουν σπίτι και γραφείο μαζί!
Τι θα γίνει μετά τον Covid-19;
Κάποιοι ήρθαν σε πρώτη επαφή με την τηλεργασία και ενδεχομένως αναθεώρησαν όσα πίστευαν για την εργασία από απόσταση. Η Ελλάδα έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά τηλεργασίας στην Ε.Ε. και για να ανατραπεί αυτό το σκηνικό χρειάζονται συντονισμένες ενέργειες από τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους εργοδότες αλλά και την πολιτεία. Ένα σωστό θεσμικό πλαίσιο θα επιτρέψει την ομαλή λειτουργία της εργασίας από απόσταση και θα εξασφαλίσει ότι δεν θα αποτελέσει ακόμα ένα μέσο για να κρυφτούν διάφορες εργασιακές αυθαιρεσίες. Έστω και σαν επιλογή για λίγες μέρες τον μήνα, αποτελεί μια εξαιρετική εναλλακτική λύση και θα πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστή και να υποστηριχθεί με κάθε δυνατό μέσο.
